Month: juni 2015

Lekker Lekker!

Lekker Lekker!

Lekker, eigenlijk is het best een gek woord. Want een patatje speciaal is ‘lekker’, maar een massage of knappe man ook. Voor mij is ‘lekker’ dus een gevoel dat word opgeroepen door verschillende dingen. Dat kan eten of drinken zijn dat lekker smaakt, een massage […]

Heerlijke Hitjes #2 Juli

Heerlijke Hitjes #2 Juli

Woopwoop! De tweede Heerlijke Hitjes, eindelijk! Het is alweer bijna juli, dus tijd voor nieuwe muziekjes. Ik heb weer een heerlijk lijstje samengesteld op Spotify met de nieuwste en tofste nummers van nu. Klik op de volledige post voor de link! In de post ook […]

Eigenwijze Ergernissen #4

Eigenwijze Ergernissen #4

Het is alweer de 22ste, hoog tijd voor een nieuwe maand vol ergernissen! Van ijstijd na het douchen tot luizen op m´n basilicum, ik heb weer 5 grote ergernissen gehad die ik jullie haarfijn uit zal leggen. Komtie!


1. Stukjes eierschil per ongeluk opeten
Dat moment dat je je gekookte eitje hebt onthoofd, een lekkere snuf zout erop hebt gedaan, het in je mond stopt en… BAH, een stukje schil. Ik vind dat zó ongelofelijk vies. Ik houd van knapperig, maar dit gaat iets te ver! Bleeghh. Het gevoel alleen al is vies, maar de gedachte dat dat ding uit een kippencloaca (wat een hilarisch woord, cloaca) komt, vind ik nog viezer.

2. Dat het zo koud is als je onder de douche vandaan komt.
Brrrrrrr. Ik kan heel slecht tegen kou, maar de ergste kou is toch wel de kou wanneer je na een lekkere warme douche, de douche uitzet en dan uit je fijne douchecabine moet. De deur naar de ijstijd. En dan ook nog die koude natte haren in je nek en op je rug (Daarmee bedoel ik dus gewoon m’n hoofd haar dat naar beneden bungelt, ik heb geen excessieve haargroei op mijn rug en nek), bah!

3. Te korte broeken!
Ik kan echt níet tegen te korte broeken. Niet bij mezelf, niet bij andere mensen, nergens. Als je een lange broek aan hebt moet ie gewoon minimaal tot je voet komen, liefst langer. En als je die dan vervolgens leuk wilt omslaan voor blote enkeltjes, ga lekker je gang, vind ik ook leuk, maar dat hoogwater, alsjeblieft! Ik kan er zelf ook heel slecht tegen als ik op de fiets zit en m´n broek opkruipt, waardoor iedereen kan zien dat ik knalroze sokken in m´n groene schoenen heb.

4. Dat ik altijd moet werken als het lekker weer is.
YAY de zomer is eindelijk een soort van daar. Heerlijke terras/fiets/strand/buiten zitten tot ’s avonds laat/bruin word- dagen. Een strakblauwe lucht en een lekkere felle zon die iedereen in zomerse jurkjes en (helaas) teenslippers laat verschijnen. Het probleem is alleen, dat ik ál-tijd op zulke dagen moet werken. Als het godganse land op het terras zit, sta ik in de winkel of moet ik voor school bezig. En dat er dan ook nog mensen zijn die zeggen: ‘Moet jij niet op het terras zitten?’ Uhhh.. JA, EIGENLIJK WEL HE. Bwuh. (Duh natuurlijk lijkt het alleen maar zo dat ik altijd moet werken als het lekker weer is, maar laat me lekker)

5. Beestjes op m’n basilicumplant.
GA WEG. Beetje mijn lievelingsplantje te verzieken. Heb ik eindelijk een goed overlevende basilicumplant in m’n vensterbankje, gaan er van die gore mini-beestjes op zitten. Luizen, denk ik. Kan ik die hele plant weer weg tyfen en een nieuwe kopen. En bedankt.

Provinciale Paella met kip en chorizo

Provinciale Paella met kip en chorizo

Met deze paella verklaar ik de zomer officieel voor geopend! Je hebt maar 1 pan  nodig en het is zo makkelijk dat je ondertussen prima je teennagels kunt lakken, je benen kunt scheren en je zonnebrand op kunt doen, voor het ultieme zomergevoel! Of je […]

Coulante Cannelloni met spinazie en ricotta

Coulante Cannelloni met spinazie en ricotta

Whoeehh. Het heeft even geduurd en het bestaat ook al wel, maar eindelijk heb ik weer eens succesvol geëxperimenteerd. Een tijdje geleden had ik een cannelloni (dat zijn mega-pasta rolletjes met vulling) met heel veel poespas, die niet eens zo heul heul lekker was, en […]

Rake Risotto met gevulde paprika

Rake Risotto met gevulde paprika

WHOEI. Lekkor! Meneertje Jamie Oliver had een recept, maar mevrouwtje Anneleen had geen 200g gebraden varkensvlees-kliekjes in huis (wie heeft dat nou, come on), maar nog wel 6 kipfilets in de vriezer, dus is dit recept een beetje van mijzelf en een beetje van Jamie. Ik maakte voor ’t eerst in m’n leven (een supermakkelijke) risotto, met daarbij een gevulde paprika met kip en een heerlijk kruiden/tomaatmengsel. Een lekker zomers maaltje, perfect voor als je de barbecue zat bent.

 


Wat je nodig hebt voor 2 personen:
 (Het lijkt een hele lijst, maar het valt echt mee en het is ook niet heel bewerkelijk of duur, dus niet zeuren! De helft ervan heb je toch wel in huis, zoals ketchup, paprikapoeder en bouillonblokjes)

150g risottorijst
1 grote of 2 kleine kipfilet’s
1 grote rode paprika
1 grote rijpe tomaat
1 ui (ik had een rode ui)
1 flinke hand platte peterselie
1 el ketchup
1 flinke snuf paprika poeder
1 scheut rode wijnazijn
1 groentebouillonblokje (kippenbouillon kan ook)
1 klont boter
50g Parmezaanse kaas, (fijn)geraspt
Olijfolie
Peper en zout

Oké, het is niet mega-snel, maar het moet ook wel een tijdje in de oven dus in die tijd kun je genoeg andere dingen doen, zoals karaoke-zingen, de was ophangen, een blog schrijven, you name it.

Let’s start!
1. Verwarm je oven voor op 180°C. Snijd de paprika door de helft, met stokje en al, en verwijder de zaadjes en het witte gedeelte. Leg in een ovenschaal en schenk er een flinke scheut olijfolie overheen, en wat peper en zout. Snipper driekwart van de ui en snijd de rest in dunne ringen, houd deze apart. Doe de ui in een andere, grotere ovenschaal en schenk ook hier een flinke scheut olijfolie bij. Zet beide schalen in de oven, voor 20 minuten.
2. Snijd de kipfilet in kleine stukjes en doe er eventueel wat kipkruiden bij. Bak ze in wat olie op hoog vuur rondom gaar, en vooral niet te lang.
3. Rasp de tomaat (ja, in z’n geheel) en mix met de rode wijnazijn, ketchup, paprikapoeder en uienringen. Doe hier de kipstukjes bij en roer goed om.
4. Kook 1/2 liter water. Haal de schalen uit de oven. In de ovenschaal met ui doe je de risottorijst, verkuimel je het groentebouillonblokje en giet je het water er in. Even roeren en terug de oven in. In de paprika’s kun je nu het kipmengsel verdelen. Laat dit allebei 25 minuten in de oven staan. Roer wel af en toe de risotto door, liefst met een vork. Zorg dat het vocht goed verdeeld is en niets aanbrandt.
4. Na 25 minuten zou de risotto al het vocht moeten hebben opgenomen en lekker smeuïg moeten zijn. Haal de schalen uit de oven en roer de boter en parmezaanse kaas door de risotto. Serveer de fijngesneden peterselie over de gevulde paprika. Dit kun je eventueel ook al bij het kipmengsel doen vóórdat het in de oven gaat.
Eet smakelijk!

Hoe smaakt het?
De risotto is lekker smeuïg en precies hoe die moet zijn met de parmezaanse kaas en boter. De gevulde paprika is écht heel lekker, De paprika is heel zoet en dat compenseert goed voor het zure van het kruiden/tomaatmengsel, vooral door de rode wijnazijn. Als je de kip niet te lang bakt is ie, zelfs na een halfuur in de oven, nog lekker mals en is de smaak van het kruiden/tomaatmengsel er heerlijk ingetrokken. De peterselie is best aanwezig, lekker fris! Een hapje met een stukje kip, kruidenmengsel, paprika én risotto is goddelijk!Als je meer groente erbij wilt, kun je eventueel nog wat groene groenten door de risotte doen, zoals doperwtjes. Of, als je niet van paprika houdt, maak er dan een gevulde vleestomaat, of gevulde aubergine/courgette van! Al met al écht voor herhaling vatbaar, ik was best wel ondersteboven van het kruidenmengsel met de geraspte tomaat. Ik denk dat namelijk dat mengsel zelf ook heel lekker is als saus bij de BBQ! Of als dip voor je nacho’s.

Laat je niet afschrikken door de ingrediëntenlijst of de bereidingswijze, want ondanks dat je best wat stappen moet ondernemen,  is het écht niet moeilijk en de oven doet het meeste werk.

Deze manier van risotto maken had ik nog niet eerder gedaan, en ook al zullen veel koks mij nu vervloeken, het is echt ideaal, gewoon af en toe roeren (3x ongeveer) en het komt er perfect uit. Toch een stuk beter dan de hele tijd bij een pannetje moeten roeren en bouillon toevoegen.

Vijfduizend Views Vieren (Win mij!)

Vijfduizend Views Vieren (Win mij!)

Ontkurk de champagne, eet taart, schreeuw het van de daken! Woehh, mijn blog heeft inmiddels de 4500 views gepasseerd. Nog een paar tot de 5000, dus! Dat kan ik natuurlijk niet ongemerkt voorbij laten gaan, dus om het te vieren ga ik iets heel leuks […]

Assertieve Asperges met krokante ham

Assertieve Asperges met krokante ham

Ohhh man oh man oh man wat heeeerlijk! Het witte goud, klassiek heeeeerlijk met ei, gekookte ham en een sausje, maar toen ik weer asperges in de koelkast had liggen, wilde ik eens iets anders doen met de asperges. Ik mixte een paar recepten die […]

Treurig Taboe

Treurig Taboe

Er is een taboe op ongelukkig zijn. Hoeveel mensen vertellen nu écht hoe het met ze gaat, als er wordt gevraagd ´Hoe is het met je?’. Niet veel. Het is cliché, maar door social media laten we de beste kant van onszelf zien. Hoeveel we zijn afgevallen, hoe leuk onze vakantie was, of hoe vaak we deze week weer zijn uit geweest. Nooit zie je een statusupdate op Facebook waarin staat: ‘Het gaat even niet zo lekker met me, wie komt me troosten?’


Natuurlijk hop je met een fles wijn en bak Ben & Jerry’s de trein in als de relatie van een goede vriend(in) over is en heeft iedereen het tegenwoordig druk, maar hoe het nu echt met je gaat, dat willen mensen óf niet horen, óf niet vertellen, ik ben er nog niet achter. Zelf ben ik inmiddels opgehouden te zeggen dat het goed met me gaat als dat niet zo is. Natuurlijk ga ik niet om medelijden vragen, maar het is zoals het is, dus als ’t even niet zo lekker gaat, geef ik dat aan, als iemand vraagt hoe het met me is. En ik vind dat iedereen dat zou moeten doen. Anders moet je maar niet vragen hoe het met me is. Vind ik ook prima!

Het probleem zit ‘m denk ik in dat mensen niet weten hoe ze er op moeten reageren, als iemand niet gelukkig is of niet goed in z’n vel zit. Ze hebben óf geen zin om een luisterend oor te bieden, of weten oprecht niet wat ze moeten doen. Want je hoort niet ongelukkig te zijn. Dan heb je toch een beetje gefaald, want het leven is maakbaar, niet waar? Meer dan ooit zijn wij baas over ons eigen leven, en zouden we het dus moeten kunnen inrichten naar onze zin. Natuurlijk zijn er ups en downs, maar waarom altijd maar alles positief brengen? Soms is ’t gewoon even kut en zwaar. Soms heb je gewoon aandacht en liefde nodig, of wil je juist met rust worden gelaten. Soms weet niemand, niet jijzelf en niet je omgeving, hoe ’t verbeterd kan worden.

Verwachtingen
Het leven valt best vaak tegen, want ook al ben je in Nederland geboren, kun je je boodschappen betalen en heb je een huis, iedereen heeft zo z’n eigen problemen, die niet voor elkaar onder doen. Soms is het (leven, werk, school, liefde, familie, enz.) gewoon niet wat je had verwacht of had gehoopt. Of dat nou tijdelijk of altijd zo is. Maar komt dat niet juist door dat taboe op ongelukkigheid? Komt dat niet juist omdat iedereen altijd positief is over ’t leven, opleidingen, banen, relaties? Dat creëert verwachtingen, die vaak niet uitkomen. Als je je afvraagt waarom ik soms (of vaak) zo negatief of pessimistisch ben, dan is dat omdat ik slecht kan tegen teleurstelling. Zolang je geen verwachting hebt, kan het alleen maar meevallen, zo gaat het in mijn hoofd. Want als je wel iets verwacht en het loopt anders, is het dus eigenlijk al misgegaan.

Ook moeten we denk ik niet vergeten hoe verschillend iedereen is. Hoe verschillend iedereen reageert op dingen, of wat iemand ergens van vindt. Dat jij met twee vingers in je neus je opleiding in vier jaar afrond, betekent niet dat je klasgenoot het net zo makkelijk vindt, of net zo leuk. Ook al is diegene misschien wel net zo slim. Dat jij gelukkig wordt van 60uur in de week werken en er energie van krijgt om alles te geven op je werk, betekent niet dat je collega dat ook zo ervaart. Iedereens prioriteiten en voorkeuren zijn anders, en daar komen ze zelf vaak ook pas gaandeweg achter. En ik denk dat je daar stiekem best een tijdje mee bezig bent. Je hele leven, misschien wel. Want het streven om gelukkig te zijn is altijd zo groot, dat het vast altijd beter kan. Tsja.

Geen blije eikel
Wat ik probeer te zeggen, is dat het niet erg is om (even)  ongelukkig te zijn. Dat woord klinkt zo zwaar, maar wie is er nou altijd gelukkig? Geluk zit in momenten, denk ik. In lekker eten, een gezellige avond, of een stukje fietsen. Op die momenten kun je denk ik het beste je leven bouwen, want je dagelijkse bezigheden zullen je echt niet altijd gelukkig maken. En als dat inderdaad niet zo is, dan is dat niet erg. Je hoeft niet altijd de blije eikel uit te hangen. Accepteer gewoon dat ’t soms even kut is, vooral als je er echt niets aan kunt doen, omdat je nu eenmaal geld moet verdienen, of omdat je je opleiding af moet maken. En als je er wel iets aan kunt doen, ook al is het iets kleins (verwen jezelf eens met een reep chocola of nieuwe parfum), doe dat dan. Pak dat kleine momentje, en teer daar gewoon lekker een dag op. Of een week, wat jij wilt. Het ‘grote’ geluk heeft nu eenmaal tijd nodig. Daar moet je aan werken, net als aan een relatie, je werk, je vriendschappen.. En dat hoeft niet nu. Je hoeft er geen zin in te hebben. Je mag best even ongelukkig zijn. <3