Eigenwijze Ergernissen #3

Hey, ho! Nu al weer? Ik heb me amper genoeg kunnen ergeren aan dingen, maar we zijn alweer een maand verder, dus hier zijn ze weer! Dit keer met een verkeerd ingestelde bestuurdersstoel, mijn eigen troep en irritante nagellak. Have fun!





1. Niet uitkomende pioenrozen

Oke, dit heeft toelichting nodig. Mijn allerfavorietste bloem van alle bloemen is de pioenroos. Ik ben dan ook helemaal in m’n nopjes als het seizoen voor pioenrozen weer is aangebroken (ze zijn maar een paar maanden per jaar verkrijgbaar in Nederland). Daarom was ik ook helemaal blij toen ik na een lange werkdag, bij de bloemenzaak tegenover mijn werk, de eerste pioenrozen zag staan! 10 euro voor 5 van die krengen, weliswaar, maar door m’n puppy-ogen op te zetten kon ik er 25% vanaf krijgen. Ik kreeg wat tips en nam ze met een lach op mijn gezicht mee naar huis.
Nu, anderhalve week later, zijn ze nog steeds niet uitgekomen en zijn er ook al twee afgestorven en verdord. Lekker dan. En ja, ze staan in een vaas, en ja, ik heb ze schuin afgesneden en in schoon water gezet. Ik ga dan ook één dezer dagen terug naar de bloemenzaak om m’n onvrede te uiten, want ik betaal geen 7,5 euro voor 5 bloemen om vervolgens twee weken tegen dichte knoppen aan te kijken. Meh.

2. Mijn eigen troep
Ik ben best wel netjes. Enigszins chaotisch, maar ik houd ervan als dingen netjes en schoon zijn. En als er dan troep moet zijn, dan ’t liefst georganiseerde troep. Maar, stiekem, ben ik ook wel een sloddervos. Ik heb gewoon best veel spullen die ik vaak nodig heb, dus dan heb ik geen zin om die telkens op te ruimen en weer te pakken. Dit betekent dat er op de eettafel standaard altijd een notitieboekje, mijn agenda, een spiegeltje, mijn autotheorieboek + cd-rom, tablet, laptop, pennen, make-up, en nog een heel dienblad vol rommel (bonnetjes, muntgeld, vitaminepillen, batterijen, opladers) staat. En deze rommel, neemt zo ongeveer een kwart van de tafel in. Ik kijk daar dus de hele dag tegenaan, maar ik wil ’t ook niet opruimen, omdat ik ’t nodig heb. MOEILIJK.

3. Nagellak die afbladdert
Ik houd van gelakte nagels. Het ziet er heel leuk uit en je kunt het mooi met je kleding matchen. Doe rode nagellak op en je ziet er gelijk beter uit, ook al zit je harses niet. Het probleem is alleen, dat hoe goed je ’t ook opbrengt en hoeveel lagen doorzichtige topcoat je er ook op kalkt, bij mij gaat het er altijd binnen 1 dag weer af. Niet helemaal, maar van die stukjes aan de bovenkant. Dat je net een halfuur geleden drie kwartier lang je nagels hebt gedaan, en je wat drinken uit de koelkast pakt en je nagellak er al weer half af is. Aaaal die moeite voor niks. En het ziet er ook gelijk zo shabby uit, als het niet helemaal perfect is. Hierdoor heb ik soms echt van die periode dat ik geen nagellak draag, en daarna juist weer wel. *onderbreekt het schrijven van blog voor het lakken van nagels*

4. Plannen
Ik ben geen planwonder. Eerder het tegenovergestelde. Ik kan heel goed to-do lijstjes en planningen maken, begrijp me niet verkeerd, maar die planningen vervolgens ook daadwerkelijk volgen, dat is het lastige. Er rust gewoon een vloek op mij wat dat betreft, want er komt altijd wel iets tussen of er gebeurt íets waardoor het weer in de soep loopt. En dan ben ik teleurgesteld, want dan heb ik gefaald. En als ik ergens niet tegen kan, is het teleurstellingen, ja ik weet het, huilie huilie.
Anyway, haat aan planningen die in de soep lopen!

5. Als ik mijn stoel niet goed heb ingesteld als ik rijles heb/geen fijne schoenen aan heb voor autorijden
Ja, lekker specifiek, ik weet het, maar ik heb het de afgelopen weken zo vaak tijdens rijles, dat ik alles naar mijn voorkeur probeer in te stellen, en het uiteindelijk toch niet goed doe. Dat ik wegrijd, en na een paar minuten merk dat mijn stoel te laag staan, of te ver naar achteren. En dan ben ik echt bang dat ik iets niet zie of ergens niet bij kan omdat het verkeerd ingesteld staat. Meh. Ik ben ook veel te mini voor een auto. Voordat ik met m’n voet bij de koppeling kan, zit ik al met m’n neus op ’t stuur.

Wat óók vervelend is, is als je niet-soepele schoenen aanhebt tijdens het rijden. Meestal draag ik gympen als ik rijles heb, maar laatst droeg ik mijn leren enkellaarsjes, en dat ging alles behalve soepel. Door de stevige, dikke zool, voelde ik amper of ik het gaspedaal nu indrukte of niet, of hoe hard ik remde. Die rijles ging dus met aardig wat horten en stoten.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *