Month: april 2015

Toffe Turkse pizza

Toffe Turkse pizza

Jamie Oliver’s Turkse pizza. Tik ’t in op Google en de links vliegen je om de oren. Wát een populair recept. En ondanks dat ik fan ben van meneer Oliver, had ik deze nog nooit gemaakt. Nu had ik wraps over en zag ik mijn […]

Eclectisch Ei in broodje

Eclectisch Ei in broodje

Oh mijn hemel, jongens en meisjes, ik heb me toch een ontbijt/brunch-topper. Ei in een pistoletje uit de oven. Beter goed gejat dan slecht bedacht, toch?. Dit recept is een variatie op een recept van brendakookt.nl. Het moet wel redelijk lang in de oven, maar […]

Eigenwijze ergernissen #2

Eigenwijze ergernissen #2

Jaaaaaaaa hooor istie weeer. Ik heb me meer dan een maand lang genoeg kunnen ergeren, dus ik heb er maar weer een lijstje van gemaakt! 5 ergernissen waar ik de afgelopen tijd tegenaan liep. Van ontbrekende tomatenpuree tot mijn eigen vergeetachtigheid en van een drilboor tot George Michael. Alle ergernissen, met details en verklaring. Komtiedanhe!




1. Verbouwende buren.
Onze buurman, de baas van de snackbar die linksonder ons zit, is aan het verbouwen. Het hele pand, van boven tot beneden, zaak en woonhuis, alles wordt aangepakt. Hij is al meer dan een maand bezig, en inmiddels word ik er compleet gek van. De stoflaag op de ramen heb ik vorige week toch maar eens weggepoetst, ik zag bijna niets meer. Maar dit is nog bescheiden vergeleken bij de geluidsoverlast. Die man heeft blijkbaar geen slaap nodig, want het begint ’s ochtends en het eindigt pas ’s avonds laat. Niet alle dagen, maar toch. Je zou toch denken dat die muur op een gegeven moment helemaal kapot is met al die drilboren erin.
Het toppunt was toch wel dat vriendlief en ik eindelijk eens in het weekend samen konden uitslapen, en ze besloten de dakpannen te vervangen. Hierdoor stonden ze met hun steiger praktisch ín onze slaapkamer, wat elk gevoel van romantiek en vrijheid liet verdwijnen. En bedankt he!

2. De Lidl en zijn ontbrekende producten.
Ik houd van de Lidl, begrijp me niet verkeerd. Voor een volle kar betaal je 50 euro en ze hebben een hoop lekkere producten die bij mij de (koel)kast goed vullen. Maar man, wat erger ik me kapot als de dingen weer eens op zijn daar. Ik heb geen zín om daarna nog eens naar de Jumbo of Appie door te fietsen, dus wil alles bij de Lidl halen. Als het dan vervolgens voor de Lidl al te moeilijk is om de blikjes tomatenpuree (!!!!!!!!) op voorraad te hebben, ben je wel heel sneu bezig. Wat is daar nou moeilijk aan? Inkopen, neerpleuren, verkopen. Het kan niet over de datum en echt zwaar of groot is het ook niet. Nu moest ik dus een heel stuk omfietsen en in de drukke, grote Jumbo, met alleen een blikje tomatenpuree, in de rij gaan staan. Grmblrr. Overigens is dit niet alleen met de tomatenpuree zo, maar ik vond het wel een tekenend voorbeeld.

3. Slechte radio-ontvangst
Dan woon je in Hilversum, mediastad van Nederland, en dan heb je zúlke slechte radio-ontvangst. Ik snap het echt niet. In de douche, in de keuken, in de slaapkamer, overal is het een precisie werk om ook maar íets van ontvangst te krijgen zonder al te veel ruis. Waar zijn al die lelijke antennes en torens dan in hemelsnaam voor? Het is ontzettend vervelend als ik wat muziek aan wil bij het werken aan school of schoonmaken, en vervolgens bij elke stap die ik zet, de radio alleen nog maar ruis uitkraamt. En ik wil gewoon radio luisteren, en niet met het geluid van mijn laptop, want dat klinkt alsof iemand met het praten door een wc-rolletje zijn stem probeert te versterken. Ik wil kunnen dansen op George Michael als ik de plee schrob en me kunnen concentreren dankzij Elbow als ik met een stom dossier voor school bezig ben, en niet alleen maar KRRRRKSSSSS KRRRRRGGGGG horen.

4. Niet-reagerende contactpersonen
Ik heb het hier niet over vrienden of vriendjes die nalatig zijn met het beantwoorden van hun whatsappjes, wat ook heel vervelend is, maar over mensen van wie je iets moet hebben. Ja, ik weet het, verkeerde opleiding gekozen. Ik snáp dat mensen wel wat beters te doen hebben dan de vragen van een studentje te beantwoorden. Ik snáp dat iedereen druk is. Maar alsjeblieft, hoeveel moeite is het om in ieder geval even te reageren. Even een teken van leven, of zelfs ingaan op wat ik vroeg. Het leukste is nog, als mensen aan de telefoon zeggen ‘mail me maar’, en dan vervolgens daar niet op reageren. Dan kun je hoog of laag springen, maar sta je niet op hun prioriteitenlijstje. Ook niet na een week lang stalken met mailtjes en telefoontjes. Meh.

5. Dat ik altijd vergeet om statiegeldflessen in te leveren
Begrijp me niet verkeerd, het is niet zo dat er bij ons thuis een hele muur van statiegeldflessen staat. Ik neem ze elke keer braaf mee naar de supermarkt om in te leveren. Alleen ben ik, zodra ik de supermarkt binnenwandel, zo gefocust op wat ik moet halen en wat de handigste route is, dat ik die flessen helemaal vergeet – tot ik bij de kassa sta. Dan open ik de boodschappen tas om de boodschappen in te doen, en zie ik die lege flessen liggen. Het probleem is alleen dat de supermarkten hier gewoon al-tijd druk zijn, dus ik niet even heen en weer naar het inleverapparaat kan sprinten, want dan krijg ik wel héél veel boze blikken. Dus neem ik de flessen in kwestie maar weer mee naar huis en denk ik: ‘Achja, volgende keer, misschien.’

Ben ik de enige die altijd vergeet de flessen in te leveren?

Belabberde budget Beauty-skills

Belabberde budget Beauty-skills

Ik ben geen beauty-meisje. Het woord alleen al. Ik ben het nooit geweest en ik zal het nooit worden, ook al zou ik dat soms wel iets meer willen. Ik ben er gewoon te lui voor en wil er simpelweg niet zoveel tijd en geld […]

Magnifieke Mango-spinazie salade

Magnifieke Mango-spinazie salade

Jaaa, het is weer saladetijd! Ik was alleen thuis en wilde eigenlijk mijn eigen Soothing Spinaziesalade maken, maar ik dacht, laat ik eens iets anders proberen. Het was lekker weer en ik had wel zin in iets zomers. Iets met mango, lekker zoet. Ik had de […]

Bombastische Bacon-en-wijn-pasta

Bombastische Bacon-en-wijn-pasta

Bacon en wijn. Ik wist niet dat het bij elkaar paste, maar het is waar. Twee van mijn favoriete versnaperingen, bij elkaar, met pasta. Love ittt! Deze pasta kun je pittig maken, maar je kunt ‘m ook heel clean houden of juist lekker veel (Parmezaanse) kaas erover strooien. Je kunt er alle kanten mee op, maar de basis is sowieso goed! Ook dit is een klassieker in huize Westerhof-Teerlink, of Teerlink-Westerhof, wat jij wilt. Zin in een lekkere pasta die net even anders is? Receptje coming your way!


Boodschappen!
Voor 2 personen:
-1 blik tomatenblokjes a 400 gram
-200gr Penne
-100-150 ml droge witte wijn
-100-150gr bacon
-1 ui
-1 teen knoflook.
-100gr (Parmezaanse) geraspte kaas

Eventueel:
-Fijngesneden rode peper of tl sambal.
-Italiaanse kruiden

En gaan!
1. Snijd de bacon in reepjes en snipper de ui. Rasp de knoflook.
2. Bak de bacon in wat olijfolie tot het vet eruit begint te lopen. Doe de knoflook en ui erbij en bak even zachtjes mee. Schenk de wijn erbij en laat dit 10 minuten inkoken, met de deksel op de pan. Roer af en toe.
3. Breng een pan met water aan de kook voor de pasta en kook zoals op de verpakking staat.
4. Voeg de tomaten en eventueel de Italiaanse kruiden of peper aan de pan met de bacon en wijn toe. Zet het vuur laag en laat dit, weer met de deksel op de pan, pruttelen zodat de saus wat dikker wordt. Het beste is om dit 20 tot 25 minuten te laten staan, maar na een minuutje of 5-10 is het ook al heerlijk!
Serveer de pasta en de saus met flink wat geraspte (Parmezaanse) kaas en geniet!

Hoe smaakt het?
Het ligt er helemaal aan wat je lekker vindt, want je kunt de pasta aanpassen naar je smaak. Houd je van zout en vlees, doe er dan iets meer bacon door, houd je van zoet, dan is de tomaat heerlijk en doe je er iets minder bacon + wijn door. En voor de liefhebbers van scherp: dit gerecht is heel erg lekker met wat rode peper of een scheut sambal erdoor. Ook kun je het wat meer pit geven door Parmezaanse kaas te gebruiken.
Zoals ik ‘m maak, met het beste van alle ingrediënten in balans, is ie heerlijk. De tomaat is lekker zoet en gekruid door de Italiaanse kruiden en de bacon voegt de zoute smaak maar ook wat meer bite toe, naarmate je ‘m knapperig bakt. De sambal maakt het lekker scherp maar ook wat zoetig en de Parmezaan geeft het allemaal wat pit. Maak dit wel met penne, want dan kruipt de saus lekker in de pasta en is de smaak het beste! Ga het maken, je eet nooit meer bolognesesaus!

Nonchalante Nachoschotel

Nonchalante Nachoschotel

Chips in je avondeten. Degene die dat bedacht heeft krijgt een dikke kus van mij. Ik ben gék op chips, dus dit recept staat me op het lijf geschreven. Je kunt hiermee variëren tot je een ons weegt, maar de versie die ik vorige week […]

Guitig Gevulde paprika met couscous-mengsel

Guitig Gevulde paprika met couscous-mengsel

Wil je indruk maken op je vegetarische vriendin of wil je een BBQ/zomerse dag zonder vlees, of met leuk bijgerecht, dan is dit perfect. Dit mooie gerecht is prima te happen en de restjes zijn een prima lunch. Makkelijk om te maken en het ziet […]

Gelukzalige Guacamole

Gelukzalige Guacamole

Guacamole. Ik eet het zelden en was nog nooit op ’t idee gekomen om het zelf te maken. Ik wist alleen dat zelfgemaakte erg lekker was, en de kant-en-klare uit een potje van de supermarkt ontzettend smerig. Aangezien Avocado en ik steeds betere vriendjes worden, ging ik me hier ook maar eens aan wagen. Er bestaan honderdduuzend recepten voor guacamole, maar ik maakte het bij een nacho-schotel, dus wilde het lekker makkelijk en snel. Het heeft me dan ook 2 minuten gekost, en dan overdrijf ik nog. Toegegeven, guacamole ziet er nooit heel lekker uit, maar voor een guacamole is het een prachtexemplaar.


‘Boodschappen’! Voor een bescheiden kommetje guacamole heb je nodig:
– 1 Avocado
– 1 teentje knoflook, of een beetje knoflookpoeder
– 1/2 limoen
– 1/2 tl sambal
– snufje zeezout

(Als je het als dip gebruikt tijdens een feestje kun je beter dit x2 of x3 maken)

Ai caramba!

1. Snijd de avocado doormidden en verwijder de pit. Lepel het vruchtvlees eruit en doe in een schaaltje. Prak de avocado tot smurrie
2. Snijd een limoen doormidden en doe van 1 helft het sap bij de avocado. Doe nu ook de sambal, knoflook en het zout erbij en roer goed door. Klaar alweeeeeeeer!

Heerlijk bij nacho’s (liefst opgewarmd in de oven met gesmolten kaas en wat lente-uitjes, ohhhh) of een nachoschotel.
Dit is de simpelste versie die je kunt bedenken. De limoen heb je nodig omdat anders de avocado bruin wordt, en de sambal, knoflook en het zout voegen wat pit toe. Als je het wat ambachtelijker wilt doen, kun je het ook met verse spaanse peper doen, die is fijngesneden. Ook kun je er nog wat zure room/creme fraiche door doen voor een wat romige smaak en wat meer volume. Ook omnomnom met een heel fijngesnipperd uitje er door.

Hoe smaakt het?
De avocado maakt het romig, de limoen geeft een zuurtje en de sambal maakt het pittig. Alle smaken zitten er in, dus. Kijk wel uit met die limoen, want hij overheerst al snel. Het is gewoon een hele lekkere dip of toevoeging bij je Mexicaanse eten, dat meestal best zwaar en pittig is. De guacamole maakt het dan wat frisser. En als je nog wat over hebt, heb je de perfecte smoes om nog wat nacho’s te halen en die lekker met de guacamole te eten. Een lekkere Corona met een partje van de overgebleven limoen erbij en je waant je in Mexico, of in ieder geval in de zomer!






Krampachtige keuzes

Krampachtige keuzes

Ik ben een schijterd. Altijd al geweest en ik zal het ook niet ontkennen. Je zult mij nooit aan een touw van een brug af zien springen of het naar m’n plezier zien hebben in Walibi World of de Efteling. (Ook al wil ik nog […]

Debielen-Dieet

Debielen-Dieet

Toen ik gisteren in de spiegel keek, schrok ik een beetje. Een echt winterhoofd. Bleekjes, slechte huid, wallen onder mijn ogen en niet bepaald een energieke uitstraling. Ik kom té weinig buiten, omdat ik thuis werk en ook in huis veel doe. Het is lastig […]

Heilig Haar

Heilig Haar

Ik heb lang haar. Het is nu langer dan het ooit is geweest en komt halverwege mijn rug, aan de voorkant tot mijn buik. 60cm van kruin tot puntjes. Dit is iets om heel blij mee te zijn, vooral omdat het, op de puntjes na, gezond en stevig haar is. Dat dikke gezonde haar heb ik altijd gehad, dat lange niet. Ik heb heel wat kapsels gehad, en toen ik het drie jaar geleden bijna net zo lang had als nu, besloot ik het er rigoureus in één keer af te knippen tot een bob op kaaklengte, zodat ik mijn haar kon doneren aan een stichting die er pruiken van maakt voor zieke mensen.

Lastig!
Inmiddels heeft mijn haar dus weer een aanzienlijke lengte, en speelde ik de afgelopen tijd steeds vaker met het idee om het weer kort te wieken en te doneren. Mijn haar wilde maar niet zitten, het was lastig, want het kwam tussen ritsen, haar wassen duurt een eeuwigheid, om over het drogen nog maar niet te beginnen, en een ritje op de fiets in de wind zonder staart in is helemaal een onverstandig idee. Het borstelen doet pijn en duurt lang, overal vind ik mijn lange haren terug, in bed lig ik erop, en als ík dat niet doe, ligt mijn vriend er wel op. Ik kan nog wel even doorgaan met de nadelen van dit lange haar. Het komt erop neer dat ik er definitief uit was: het gaat eraf. Ik zou deze week naar de kapper gaan en weer een flinke vlecht doneren aan de Haarstichting. Een fris kapsel op ongeveer kin/schouderlengte lag voor mij in het verschiet.

Twijfels
De vorige keer was ik niet ontevreden met het resultaat, en het voelt toch goed dat je zoiets doet. Dus dit herhalen zou geen ramp zijn. Toch heb ik, vanaf het begin dat ik besloot het er weer af te knippen, eraan getwijfeld. Mijn mooie lange blonde lokken, na drie jaar sparen, zo ineens eraf. Ondanks alle redenen om het wél te doen, voelde ik me er stiekem vanaf het begin al niet goed bij. Het zit dan misschien vaak in de weg, of het lijkt weer eens nergens naar, er zit gewoon iets magisch aan dat lange haar. Ik denk niet dat ik het kan uitleggen, maar het is een gevoel. Het is het tegenovergestelde van het gevoel dat je wél naar de kapper bent geweest en er tijdens het wassen of borstelen van je haar, ineens een heel stuk mist. Of dat je tijdens het klussen/schoonmaken even een staart in wilt doen, of een vlecht omdat je er leuk uit wilt zien, maar je je haar niet eens vast kúnt doen, omdat het zo kort is.

Kortom: Ik ga het dus niet doen. Althans, niet nu, niet voorlopig. Ik twijfel er nog te veel over, en ik kan het er niet zomaar weer aan plakken als het er af is. Ik heb er toch een goede drie jaar voor gespaard. Deze week nog zal ik zeker de ontelbare dode punten (ik wijt het aan besluiteloosheid) en nog iets meer uit m’n haar laten knippen en m’n coupe weer iets opfrissen door wat meer laagjes te laten knippen zodat ik me niet meer zo erger aan het ‘zware’ van mijn haar, maar ik zal niet weken/maanden hoeven wennen aan het verschil en af en toe spijt hebben van mijn besluit, zoals ik dat zou hebben als ik het wel kort zou wieken. Wie weet, als het straks warm is en ik zat ben van die dikke bos in m’n nek, knip ik het alsnog en kan er alsnog een vlecht naar de Haarstichting, maar voor nu zijn mijn lokken me nog iets te lief.

Trouwens, als iemand van jullie tips heeft voor leuke hairdo’s: ze zijn welkom. Verder dan een scheve vlecht of afgezakte staart kom ik niet. Nou heb ik ook niet het makkelijkste haar en houden speldjes en elastiekjes het gemiddeld een halfuur vol, maar ik zou wel wat vaker iets leuks doen met mijn haar.

Parmantige Pasta met zelfgemaakte tomatensaus

Parmantige Pasta met zelfgemaakte tomatensaus

Er is niks fijner dan na een lange dag schermstaren/werken/dingen regelen lekker uitgebreid te koken. Verstand op nul en lekker met je handen bezig gaan. Één van de gerechten die ik dan ’t liefst maak is een doodgewone pasta met tomatensaus en groenten. Maar dan […]