Month: maart 2015

Formidabele Filetlapjes (in witte wijnsaus)

Formidabele Filetlapjes (in witte wijnsaus)

Varkensfiletlapjes, niet bepaald het meest gekoesterde stukje vlees. Ik eet het dan ook nooit, behalve op deze manier. Het recept komt uit een oude Allerhande, en ik doe het zo goed als hetzelfde als in het originele recept. De bouillon maakt het zoutig (kijk daar […]

Waanzinnige Witlofsalade

Waanzinnige Witlofsalade

Ja, alweer salade. Ik eet ook wel eens iets anders, heus waar. Maar salades zijn gewoon een smoes om heel veel lekkere dingen door elkaar te eten. Net als gourmetten of tapas.Dit gerecht is heerlijk 70’s maar een echte klassieker. Deze heb ik dan ook […]

Pittige Pilaf

Pittige Pilaf

Oke, eerlijk gezegd is het pittige optioneel, maar ik moet me toch aan die alliteratie houden.
Anywayyyyy, PILAF! Een rijstgerecht (ik ben normaal niet zo van de rijst) met kip, champignons en perzik. Denk je nu, bleegh, perzik door je eten? Gewoon lekker doorlezen en je niet zo aanstellen, want het is heel lekker, en dat is het totdat het tegendeel bewezen is. Ook dit is een favoriet in huize Westerhof-Teerlink, of Teerlink-Westerhof, wat jij wilt.

Het zal weer eens niet, maar ook dit gerecht komt van mijn lieftallige mams. Ik doe een paar dingen net even anders, omdat ik dat lekkerder of makkelijker vind. Als je de standaard aardappels/vlees/groente of pasta eens wilt doorbreken, is dit een hele goeie! Ook super om lekker veel te maken en in te vriezen voor tijden dat je geen tijd/zin hebt om te koken.


Oke, Boodschappen!
Voor 2 á 3 personen heb je nodig:
-1 grote kipfilet
(Ik ben geen bio-muts, maar scharrelkip is echt zooooveel lekkerder. Veel malser en het idee dat zo’n kipje lekker heeft kunnen ronddartelen doet me toch wel heel goed, Wakker Dier heeft z’n best gedaan met die zielige filmpjes van kippen die door hun pootjes zakken en uit hun voegen ploffen. Ja, het is duurder, maar je hoeft het ook niet elke dag te eten)
-5 el ketjap (denk ik, ik gooi er gewoon altijd een flinke scheut door totdat ik denk dat het goed is)
-1 klein blik halve perziken op siroop (gek he, je zou denken dat het perzikken is)
– 250g champignons, eventueel kastanjechampignons
– 2-3 kleine kopjes rijst naar keuze (je denkt, wow, dit is nooit genoeg, maar geloof me, dat is het. Hoe vaak ik niet per ongeluk voor een weeshuis aan rijst heb gekookt, is niet op twee handen te tellen)
– 1 tl of el sambal, ligt eraan hoe heet je ’t wilt.
– 1 klein blikje tomatenpuree
– 1 ui
– 1 flinke teen knoflook
– 1 flinke scheut olijfolie

Koken maar!
1. Snijd de kipfilet in blokjes. Doe in een kom met de ketjap en olijfolie en roer om zodat het kan marineren. Zet een pan met water op het vuur voor de rijst en kook volgens het pak.
2. Maak de champignons schoon (Niet onder de kraan, keukenbarbaar! Weg vitamientjes als je dat doet. Gewoon even met een theedoek of keukenpapiertje het zand eraf vegen). Snijd in plakjes of partjes. Snipper de ui en rasp de knoflook (of snijd fijn, als je geen knoflookrasp hebt, maar ga die dan zo snel mogelijk halen, want het scheelt een hoop stinkende handen!)
3. Bak in een hapjes- of braadpan de kip bruin en gaar. Haal dan weer uit de pan. Fruit in de zelfde pan nu de ui en knoflook.
4. Voeg na een minuutje of twee de gesneden champignons toe en bak gaar.
5. Snijd de perzikparten in stukjes, net zo groot als je kipstukjes. Doe 3/4 van het sap uit het blikje perziken in de pan en voeg nog 50 ml water toe.
6. Doe nu ook de tomatenpuree en sambal erbij, en eventueel nog wat extra ketjap. Even laten pruttelen en dan de kip er weer bij gooien. Als dit een paar minuten heeft gestaan kan de perzik erbij. Doe dit echt op het laatste moment, zodat de perzik nog redelijk stevig blijft, maar wel warm is.
7. Giet de rijst af en serveer apart van de pilaf-saus. Smullennn!

Tip: Vergeet de tomatenpuree niet! Het maakt echt ontzettend veel verschil en de smaak krijgt er echt een extra kick door. Als je ’t dan toch vergeten bent, vervang het door een beetje ketchup.

Het lijkt een hele waslijst maar het is echt mega-makkelijk. Als je een gasfornuis hebt, een pan, en je kunt kip, ui en champignons in kleinere stukjes snijden, moet het toch echt lukken. Binnenkort zet ik een video online over hoe je een ui het beste kunt snipperen.

Hoe smaakt het?
Dit gerecht is ontzettend lekker omdat er zo veel verschillende smaken in zitten. Het zoete van de perzik, het scherpe van de sambal, het zoute van de ketjap en de lekkere champignons maken het één geheel. De tomatenpuree zorgt echt voor veel smaak en diepte in het gerecht.
Je kunt het zo scherp en zout maken als je zelf wilt door de ketjap en sambal naar eigen wens te doseren. Ik eet het zelf altijd met gewone witte rijst. Deze heeft ’t minste een uitgesproken smaak en dat past goed bij dit gerecht.
Wat ook heel fijn is aan dit gerecht is dat je er genoeg aan hebt. Je hoeft er niet nog iets naast te eten, waar je meestal bij andere gerechten nog een extra saus of salade nodig hebt, ben je hier met de rijst en pilaf helemaal klaar.
Behalve dat dit ontzettend lekker smaakt, is Pilaf bijna verschrikkelijk om te maken als je honger hebt, want de geuren die uit je keuken ontsnappen zijn zalig.
Ik vind het lastig om nog veel meer te vertellen over de pilaf, want het heeft gewoon een heel eigen, rijke smaak, dus ga het gewoon proberen of kom een keertje langs en ik kook het met liefde voor je!

50 Frappante Feitjes over mij

50 Frappante Feitjes over mij

Omdat ik het zo leuk vind om over mezelf te praten, dacht ik: laat ik dit eens gaan verzinnen. Ik kwam op een paar andere blogs wat oude posts tegen over de tag 50 (random) facts about me. Het is al zeker een jaar geleden […]

Geduldig gehaktbrood

Geduldig gehaktbrood

Ontzettend makkelijk, ontzettend lekker, ontzettend vullend, maar je moet wel even wachten. Dat is de samenvatting van mijn gehaktbrood met ei. Als je een cakeblik, gehakt en een keukenkastje hebt, kun je dit maken. Zelfs kook-klunzen kunnen dit maken. Het enige probleem is dat dat […]

Aangename Avocadosalade met spekjes

Aangename Avocadosalade met spekjes

Dit is nóg makkelijker dan mijn Soothing Spinaziesalade. Bijna makkelijker dan een broodje met hagelslag smeren. Allerhande was mijn inspiratie voor dit maaltje, maar natuurlijk gaat niets bij mij volgens het boekje, dus gaf ik er mijn eigen schwung aan. Wat? Schwung. Ik weet ’t ook niet. Het was in ieder geval errug lekker en zéker voor herhaling vatbaar. Hij vulde goed en was ook heel geschikt als lunch. Nu at ik hem echter met wat brood als avondeten, prima te doen!

Anywayyy, boodschapjes!
Voor 1 persoon heb je nodig:

1 eetrijpe avocado
1 citroen (voor het sap)
1 flinke hand walnoten (cashewnoten volgens Allerhande, maar walnoten for the win)
75g rucola melange
125g spekreepjes (1 pakje van zo’n duoverpakking)(eigenlijk is het net iets teveel, dus je kunt ook wat achterhouden en dat de volgende dag door je gebakken ei gooien)
3 el extra vierge olijfolie
1 handje basilicumblaadjes

Jeej, nu mogen we knoeien met eten, altijd fijn! En in deze salade geen knoflook of ui dus naderhand geen stinkende handen!

1. Bak in een koekenpan de spekreepjes knapperig. Pers ondertussen het sap van de citroen uit.
2. Snijd de avocado verticaal door de midden en verwijder de pit (dit doe je door met een scherp mes even in de pit de hakken en hem, eventueel met een draai, eruit te halen). Snijd dan in stukken en haal uit de schil. Sprenkel een el citroensap over de avocado, zodat ie niet verkleurd en bruin wordt.
3. Voor de dressing snijd je de basilicum fijn en meng je dit met de 3 el olijfolie en de rest van het citroensap. Uiteraard doe je dit op smaak, want als je een mega citroen hebt is iets minder een beter plan. Nog wat peper en zout, even roeren en je dressing is klaar.
4. Laat de gebakken spekjes even afkoelen op een bord, het liefst met een keukenpapiertje, zodat het vet wat opgenomen wordt.
5. Doe de rucola melange in een schaal of op een bord en strooi de (eventueel grofgehakte) walnoten erover. Doe de avocado en spekjes erbij en een deel van de dressing. ETEN!

Hoe smaakt het?
ZOUT! Haha, ik was iets te enthousiast met de spekreepjes, waardoor de balans enigszins kwijt was. Maar die dressing, yum! Doordat de basilicum fijngesneden is komen de sappen daarvan los en die geven hun smaak aan de olijfolie. Je kunt natuurlijk ook olijfolie met basilicumsmaakje kopen, maar dat smaakt toch anders. En als je een beetje van lekker eten houdt, heb je gewoon een basilicumplantje in je vensterbank/op je balkon/in je tuin staan.
Ik gebruik meestal witte wijnazijn voor het zurige in dressings, maar de citroensap is net wat frisser en past goed bij de basilicum en avocado. Het peperige van de rucola past ook goed in de salade. Wil je deze salade met een andere slasoort maken, ga lekker je gang, maar zorg dan voor wat extra peper of een in ringen gesneden rood uitje in je salade voor wat extra pit.

Avocado
Ik eet niet vaak avocado, maar door deze salade ging ik me afvragen waarom eigenlijk niet. Het is hartstikke gezond en stiekem smaakt het eigenlijk nergens naar (ik probeer niemand te beledigen, sorry, avocado). Bij avocado is het vooral de combinatie met andere ingrediënten die het lekker maakt, want de avocado neemt die smaken goed op. Het blijft wel een ellende om een goede avocado te vinden. Ze zijn meestal net iets te rijp of juist nog niet rijp. Ook al staat er ‘eetrijp’ op in de supermarkt, let goed op wat je koopt. Als je er een beetje in kunt knijpen heb je waarschijnlijk een goede. Hij moet niet keihard zijn, maar hij moet ook niet zo zacht zijn dat je vinger er in blijft staan als je erin geknepen hebt. Ik denk dat ik binnenkort maar eens zelf guacamole ga maken!

Vijfentwintig food-vragen tag

Vijfentwintig food-vragen tag

Jeeeeh, weer een tag! En hij gaat nog over eten ook, beter kan niet! Met mijn liefde voor lijstjes en vragen invullen en mijn vreetzak-status vind ik dit natuurlijk ontzettend fijn om te schrijven! Allemaal vragen over wat mijn voorkeuren qua eten zijn. Lievelingsrestaurant, iets […]

Soothing Spinaziesalade

Soothing Spinaziesalade

Sommigen van jullie weten dat ik het liefste de naam van de digitale kookzender 24Kitchen recht aan doe. Als het kon, keek ik de hele dag. Behalve als het zulk lekker weer is dat je wel het terras op móet om rosé te drinken, of […]

Anneleens Ambachtelijke Aardappelkoekjes

Anneleens Ambachtelijke Aardappelkoekjes

Alle credits gaan naar mijn moeder, die dit recept ooit bij mij introduceerde.

Sinds een jaar of twee heb ik een ultieme signature dish: mijn aardappelkoekjes. Ze zijn leuk om te eten, je kunt er goed mee variëren en het is weer eens wat anders dan voorgekookte krieltjes bakken ( die kan ik na twee jaar lang elke week minstens 1x gegeten te hebben echt niet meer wegkrijgen).

Toegegeven, het duurt best een beetje lang voordat het klaar is, maar het is alles behalve moeilijk. Hoe makkelijk het is? Check het artikel.

Boodschappenlijstje coming your way!

Voor 2 á 3 personen heb je nodig:
450 gram aardappel, liefst rauw, maar voorgekookt kan ook. (Bij rauw blijven de koekjes makkelijker heel. Ik neem altijd krieltjes, die passen zo in mijn mini-keukenmachientje.)
1 ei, losgeklopt
1 el (tarwe)bloem
1 flinke scheut olijfolie of zonnebloemolie
1 goede klont boter/margarine (niet van die vloeibare nepboter, waarom niet? Hierom: http://www.npo.nl/keuringsdienst-van-waarde/19-02-2015/KN_1666877)
Versgemalen peper&zout

Optioneel:
Gesnipperd uitje
Spekreepjes
Geraspte courgette (dit bakt lastiger)
Geraspte kaas

Kokerellen maar!

1. Als je de aardappels goed wast, is schillen niet nodig. Lekker en volgens mij ook net iets gezonder (door de schil blijven de vitamines in de aardappel) dan geschilde aardappels! Rasp de aardappel, redelijk grof. Ik doe dit altijd met mijn mini-keukenmachientje (zie filmpje onderaan), die alles perfect in kleine stukjes hakt. Jup, ook tijdens het koken ben ik lui.
2. Doe de geraspte aardappel samen met het losgeklopte ei, de bloem en eventueel het gesnipperde uitje of de spekreepjes in een kom en meng goed. Als het goed is, wordt het een enigszins smeuïge massa die, als je roert, hetzelfde smerige geluid maakt als macaroni met kaas.
3. Verhit met het vuur middelhoog in een grote koekenpan de boter en olijfolie. Deze mix zorgt ervoor dat het niet aanbrandt en knapperig wordt. (Altijd éérst de pan verhitten en dán de boter/olie erbij) Boter goed laten smelten en de olie heet laten worden. (Als je een druppel water in de pan gooit en het gaat spetteren, is de olie heet genoeg)
4. Schep met twee eetlepels en/of een opscheplepel een flinke dot van het aardappelmengsel in de pan en druk plat tot een koekje. Druk zonodig de randjes wat aan, zodat het goed een geheel blijft. Herhaal dit tot het mengsel op is. (Ik heb altijd twee pannen of twee keer nodig voor deze hoeveelheid)
5. Heb nu geduld. Wacht tot de onderkant van de koekjes goed gaar en droog is als de randjes bruin zijn en je met een spatel het gehele koekje kan bewegen, ben je goed op weg. Als je ze goed om kunt draaien zonder dat ze uit elkaar vallen, kun je de andere kant bakken.
Mengsel over en andere koekjes al klaar? Zet het even in de oven of doe het net als bij pannenkoeken, leg het op een bord met een bord eroverheen. Direct uit de pan zijn ze het lekkerst, want het knapperigst!

Een flinke dot mayonaise erbij en smullen maaaaaar!

Hoe smaakt het?
Wat ik lekker aan deze koekjes vind, is dat het een hele bekende smaak heeft, namelijk aardappel, maar dan in een andere vorm. Ik hou ontzettend van knapperig eten, eten dat een pap-substantie heeft krijg ik maar moeilijk weg. Als je deze koekjes in een fijn laagje olie/boter bakt, worden ze zeker knapperig en begint het bijna op een snack te lijken.
Je kunt er ook van alles in verstoppen, zoals courgette of andere groenten. Op deze manier kun je gezond eten zonder het door te hebben (handig met kinderen of moeilijke eters). En, als je net zo’n oermens bent als ik (HAHA), zijn deze koekjes ook heerlijk om met je handen te eten. En last but not least, met deze simpele ingrediënten en dit makkelijke recept maak je onverwachts toch indruk op gasten!

Nog makkelijker!
Geen zin om die aardappels met de hand te raspen? Je kunt ook met een mes alles in fijne stukjes snijden, maar nog makkelijker is hoe ik het doe, met een klein keukenmachientje, of officieel: een staafmixerset. Zo’n setje heb je al vanaf een euro of  25 en bespaart je een hoop tijd en werk! Ik maak er bijvoorbeeld ook altijd pesto in, en ‘rasp’ kaas zo. Hieronder een kort filmpje van hoe snel het gaat om de aardappels te raspen! 

Three Things Tag

Three Things Tag

Aangezien ik als gimmick al mijn blogtitels allitereer (dat de woorden met dezelfde letters beginnen), kon deze blog níet ontbreken. Ik zag ‘m op de blog van lieve vriendin Iris. Dit soort lijstjes, daar word ik dus stiekem heel blij van. Dus, ondanks dat ik niet […]

Passieve pitabroodjes met currygehakt

Passieve pitabroodjes met currygehakt

Junkfood maar dan lekker. Met je handen eten maar dan gezond. Veel smaak, weinig werk. Lekker passief dus. Dat is in een paar woorden de huize Teerlink-Westerhof/Westerhof-Teerlink favoriet.Met een gehakt- en curryliefhebber als vriend en huisgenoot was dit een schot in de roos. Waarschijnlijk daardoor […]

Eigenwijze ergernissen #1

Eigenwijze ergernissen #1

Als je me een beetje kent, weet je dat ik me vaak erger aan dingen. Ik had het liever ook niet, maar het is nu eenmaal zo (Jaja, dat heb ik zelf in de hand, maar stiekem vind ik het gewoon heel fijn om te zeiken. Ik ben alleen één van de weinigen die dat toegeeft). Veel van die dingen vallen inderdaad onder de noemer ‘gezeur’. En nog meer van die dingen zijn ontzettend pietluttige of rare ergernissen. Typische Anneleen-ergernissen, dus.

Aangezien ik deze altijd te pas en te onpas deel met iedereen die het wel of niet wil horen, dacht ik: laat ik het eens in etappes doen. Dan weten jullie waar je je op kunt voorbereiden en kan ik mijn gezeur kwijt. Natuurlijk zal ik nooit schromen om hiermee lekker te overdrijven en/of er een leuke sarcastische opmerking bij te maken.

Mijn voornemen is, om eens in de zoveel tijd, wanneer ik het écht niet meer kan ophouden en mijn ergernissen eruit moeten, deze op te schrijven en met jullie te delen. Maximaal 10. Anders zit ik hier volgende week nog. Ik moet ooit toch eens maat leren houden. Op deze manier kunnen jullie je er over verwonderen, erover lachen, of welk oordeel je er dan ook over wilt vellen. Dat doe ik tenslotte ook.
Hierbij mijn 5 meest recente ergernissen:

1. Hooikoorts
Zodra de zon ook maar een beetje straalt en er 1 krokus is uitgekomen, sla ik aan het niezen. Tranende ogen, snottebellen en een algeheel blegh-gevoel. Nu gaat het er bij mij gelukkig nog aardig rustig aan toe in vergelijken met anderen, die de hele lente ziek zijn, maar toch is het vervelend. Je wilt kunnen genieten van de bloemetjes, de zon en het lentegevoel, maar dat wordt verstoord door het genies en gesnotter.

2. Asociale weggebruikers
Sinds ik rijles heb, nu zo’n 2 maanden, zie ik pas echt in hoe asociaal sommige weggebruikers zich gedragen. Fietsers zijn dan ook vaak de malariamug van de weg. Samen met brommers. Ze glippen overal tussendoor en gaan er maar vanuit dat jij wel uitwijkt. En rotondes, oh, rotondes. Die waar fietsers voorrang hebben. Ik krijg al een stijve nek als ik dénk aan het telkens moeten omkijken richting dode hoek, of er een fietser aankomt.
Ook erger ik me aan rijke mensen met dure auto’s die zich te goed voelen om richting aan te geven, normaal te parkeren of op hun eigen weghelft te rijden. Überhaupt zitten rijke mensen die zich ergens te goed voor voelen me niet echt lekker, maar dat terzijde.

3. De oneindige was 
De was doen is één van de minst inspannende huishoudelijke klussen. Toch vind ik het ongelofelijk irritant, omdat het, in tegenstelling tot bijvoorbeeld wc of keuken schoonmaken, niet één of een paar keer per wéék is, maar het continu doorgaat. Er is altijd wel was. Vieze was, schone, nog niet opgevouwen was, of was die nog opgehangen moet worden. Als je denkt dat je na 4 wassen wel klaar bent voor een week, heb je het mis, want voor je het weet, zijn de schone vaatdoekjes alweer op of puilt de wasmand uit.

4. Onze gele keukenvloer
Sinds september woon ik met vriendlief in Hilversum. Een fijn appartement met veel ruimte en een inmiddels héél gezellige woonkamer. Na wat plankjes aan de muur en nieuwe eetkamerstoelen begint de keuken ook ergens op te lijken, maar waar ik maar niet overheen kom, is het wanstaltige gele zeil dat er ligt. Het lag er al in en we hadden niet bepaald geld over toen we hier kwamen, dus de vloer vervangen was geen prioriteit. Het functioneert, dus prima. Inmiddels word ik bijna agressief van hoe lelijk en kapot die vloer is. Gaten en beschadigingen, vlekken en een heel los stuk onder het aanrechtblad (zie foto). Hierdoor lijkt de vloer permanent smerig. Dan is ie ook nog eens geel, mijn minst favoriete kleur. Als ik mijn rijles niet nog hoefde te betalen, lag er al lang een andere vloer in. Dit is dan ook het eerste waar ik voor wil sparen, zodra dat weer kan.

5. Overload aan gezondheidsweetjes
Anno 2015 zijn veel mensen obsessief bezig met gezond leven. Iedereen wil het goed doen en is aan de suiker- en glutenvrije diëten. De één weet nog beter dan de ander wat goed voor je is en wat niet en elke dag is er wel weer een onderzoek in het nieuws dat bewijst dat wéér een ander voedingsmiddel toch echt het allergezondst is. De ene dag krijg je van melk kanker en de andere dag is het onmisbaar voor een gezond lijf. De ene dag vertellen ze je dat je 3 keer per week intensief een uur lang moet sporten, de andere dag is een halfuurtje wandelen per dag genoeg.

Ondertussen zie ik door de bomen (de onderzoeken en zogenaamd deskundigen) het bos (wat is gezond?) niet meer en probeer ik ergens middenin een gulden middenweg te vinden tussen wat ik denk dat gezond is en waar ik blij van wordt. *Pakt een bakje chips*

Brutale briequiche met ui en tijm

Brutale briequiche met ui en tijm

JAAAAAA quiche! Oftewel: hartige taart. Ik ben geen zoetekauw maar voor taarten maak ik een uitzondering. Toch blijft mijn liefde voor de hartige keuken onoverwinnelijk, en dus is de hartige taart het beste wat me ooit is overkomen. Een knapperige (!) buitenkant, smeuïge binnenkant en […]

Sweet Baby Jesus Sinaasappelsalade

Sweet Baby Jesus Sinaasappelsalade

Voor sommigen teleurstellend, voor mijn lotgenoot-kookverslaafden een feestje, hierbij de kortverwachte eerste post. De Sweet Baby Jesus Sinaasappelsalade. De naam refereert aan wat ik dacht toen ik de eerste hap nam. Je zou er namelijk bijna van in God gaan geloven. Gelukkig kwam dit gerecht […]

Herboren

Herboren

Dag popjes en popinnetjes,

Ik heb jullie gemist. Ondanks dat ik genoeg bijdehante tweets verstuur en niet vies ben van een lollig Facebook-postje, heb ik toch het gevoel dat het niet genoeg is. Het creatieve schrijven is lastig om bij te houden, als je amper inspiratie hebt. Maar steeds vaker vragen mensen mij waarom ik niet meer blog. In mijn beleving heb ik dat nooit fanatiek gedaan, maar blijkbaar blijft het toch hangen. Echter bij gebrek aan inspiratie en motivatie voelde ik me niet geroepen om door te gaan met bloggen. Waar ik de afgelopen paar maanden beter mijn ei in kwijt kon, is in mijn gehaktbrood.. Ehh, ik bedoel in het koken. En dan maak ik wel eens gehaktbrood met ei erin. En andere dingen met ei. En ook dingen zonder ei. Van quiche tot pasta en van maaltijdsalade tot borrelhapje.

Nu hing er vanavond ineens zo’n peertje (PLING!) boven mijn hoofd, met de vraag: Waarom combineer ik deze twee favoriete bezigheden niet? Tsja, een ander was daar misschien wat eerder opgekomen, maar goed, ik ben niet altijd even snugger en snel van begrip. Misschien was het ook een aversie tegen de grote stroom van ‘food- en lifestyleblogs’ (hoe krijg je zoiets je porem uit) waar ik geen deel van uit wilde maken. Nog steeds hoef ik niet in het hokje van ‘blogger’, aangezien dat inmiddels haast een scheldwoord is. Net als hipster, zeg maar. Enfin, ik wil gewoon lekker m’n eigen gang gaan en doen wat ik leuk vind, en op dit moment is dat dit schrijven, maar morgen is het misschien leren macrameeën.

Goed, het is weer zoals vanouds, ik praat veel, maar zeg bar weinig. Maar er schijnen mensen te zijn die dat dus leuk vinden om te lezen. En ik vind het dan weer leuk om te schrijven.
Waar het op neer komt: Ik ga het weer proberen. Ik ga weer proberen om iets vaker dan af en toe een stukje te schrijven. En als ik lekker heb gekookt, dan zal ik het niet langer voor mezelf houden, maar ook hier plaatsen. Zodat jullie me kunnen na-apen, of vragen of jullie een keer bij me mogen eten. Of als ik iets anders heb wat ik per sé kwijt moet, dan zul je het hier lezen.

Ik hoop dat jullie je ontzettend verheugen en niet kunnen wachten op mijn eerstvolgende ‘reguliere’ blogpost (Jup, ook sarcasme ben ik nog altijd niet zat). En anders ik wel, want ik weet al wat ik ga schrijven, hihi.

Goed, tabé, tot later, dikke doei, später, Daahaaaag!